Tanoreksja to choroba o podłożu psychicznym oznaczająca uzależnienie od opalania się, a właściwie od posiadania jak najbardziej opalonej skóry. Nazwa choroby pochodzi od angielskiego "to tan", czyli "opalać się".
Osoby uzależnione mają obsesję na punkcie swojej opalenizny. Pomimo, że ich skóra jest już pięknie i mocno opalona wydaje im się, że wciąż są blade i mało atrakcyjne. I co za tym idzie bezustannie aplikują sobie kolejne sesje opalania - w lecie korzystają z każdej nadarzającej się okazji, by wyeksponować swoje ciało na działanie promieni słonecznych, w pozostałych porach roku są stałymi bywalcami solariów.
Większość z osób chorych nie zdaje sobie sprawy ze swojego uzależnienia oraz z katastrofalnych skutków, do jakich może doprowadzić nadmiar promieni ultrafioletowych. Długie nasłonecznianie skóry powoduje przede wszystkim nieodwracalne zmiany w naskórku: skóra ulega wysuszeniu, pojawiają się zmarszczki i trudne do usunięcia przebarwienia, a także najbardziej niebezpieczne ze wszystkich - nowotwory skóry. Wpływa to również niekorzystnie na psychikę.
Leczenie tanoreksji jest bardzo trudne i skomplikowane, gdyż rzadko kiedy osoba od niej uzależniona uzmysławia sobie swoją chorobę. Jak dotąd najlepsze rezultaty dają seanse psychoterapeutyczne. Często prowadzone są one w formie terapii grupowej.
